• XPLORid

Hit the road again

Our new carbon rims are assembled. Iljadica-Rapo helped us wonderfully. However, we cannot leave yet. We have to stay in Sibenik for 4 more days because we are waiting for a new lens for our camera.

Enough spare time to buy new sandals for Linda. She has wet feet in her Keen sandals. Teva sandals may not be as safe due to the open front, but they dry faster.


We also use the extra time to refine the route on Komoot and we make a bilingual promotional video for our XPLORid foundation. The Dutch version will be promoted on Geef.nl before and during #givingtuesday on December 1.


Linda is having problems with her left hand for a while. She has a cyclist's hand. Ben adjusts her grips and Linda puts on her new gel padded gloves. The gel layer in the new gloves is glued. This quickly comes loose due to the gear switching. Iljadica-Rapo will send a better pair (sewn) to our postal address in Greece. Awesome! Unfortunately, Linda still has sore hands. The Vakantiefietser offers to try a different handlebar. He will send an Ergotec handlebar with a back sweep of 12 degrees. Hopefully this is the solution for her sore little and ring finger.

Glad to be cycling again

We cycle along the sea on a beautifully landscaped path at Bilo (Primošten). The dark blue sea on the horizon and the turquoise color on the coast look like paradise.


Water and rest

You should drink 150 to 300 ml for every 15 to 20 minutes of cycling. We cycle (without breaks) 5 hours a day, that’s 4.5 liters of water. We agree that from now on we will carry 5 liters of water per day. We also introduce a siesta and in the evening we review the next day's route to decide where to stop based on the number of kilometers and climbs.

Flat tires

Whenever we have a siesta, we have a flat tire. Ben jokes that he fears a causal relationship between siestas and flat tires. 😉 It takes a lot of effort to remove the tire from the carbon rim. They are tighter than on the previous rims. We are considering other tires. Idworx advises us to ride tubeless and will send us a tubeless kit and the latest version of our tire, the Schwalbe Almotion. This one has more profile on the side. It’s absolutely fantastic how Idworx helps us and contributes to our journey so far.


We cycle on

On our route before Trstenik we cycle through the vineyards. We have a view of the Adriatic Sea and there is hardly any traffic. This is how we dreamed about our world bicycle tour.


After 30 km we arrive in Dubrovnik. The old town is very beautiful, but we are the new tourist attraction of the city. 😉🤣 Next the road goes through a deserted area. Barely a house and no shop to be seen. At the border control of Montenegro, there are only 2 policemen and the two of us.

Montenegro

In Montenegro we start a very long climb. It is hard. Some hills are very steep. We both have to push. Sometimes we push 1 bicycle up together. After 2 hours of climbing and pushing, we arrive at a path that is only accessible on foot. What a disappointment. We have to go back and replan the route.


We look at the alternatives. Unfortunately there is no other way inlands without having to climb gigantically. We choose to continue along the coast. When we arrive in Budva, we are surprised: it is a completely walled, beautiful old fortified town.


The mountains in Montenegro are bigger than those in Croatia. They are also greener. However, no more pine trees at the beaches.

Albania

After only 2 days in Montenegro we arrive in Albania. The mountains are gone. It is quiet everywhere and there are no tourists. We have to cycle on the motorway for two days. There is no emergency lane: we cycle on the right white line. The road is straight forward with a lot of traffic. That’s boring and we have to be very careful. Especially when the cars overtake each other or when a truck passes by.


Fortunately, the locals are making up for everything. The people are very open and hospitable. The “Kanun” is a very old custom in the Albanian culture. According to this custom, a house from the Albanian belongs to god and to the guest. It is customary to receive your guest at any time with bread, salt and an open heart.


Hospitality

At a bar we are spontaneously invited to have a drink by a father with his 2 sons. We meet Olsy at a minimarket. As we drive off, Olsy gives us another bag of grapes and pears. When we are looking for a hotel for 2 nights, we come across a terrace in a side neighborhood of Durres. Altie, Alex and Mario invite us for a beer. We can also stay 2 nights in Altie's house, but this time we politely decline this gesture.

Zig zag

Fortunately, when we are off the highway, there is less traffic, but the road surface is very bad. We have to zig zag around the gaps. It becomes better in Vlore. There we ride on a cycle path along the coast. The beaches in Albania are sandy. We like the thatched parasols the most.


Last chance

As soon as we cycle out of Himarë, the bays become smaller and more pristine. This is the last chance to hit the beach before heading into the inlands of Albania. It is time for siesta and we didn't swim in Albania yet. We leave our route and cycle to the bay. We see a beach resort and thatched parasols. The sea has a very beautiful shade of blue. In the afternoon we enjoy the sea breeze and the high waves.



We kunnen weer op pad


De nieuwe carbon velgen zijn gemonteerd. Iljadica-Rapo heeft ons fantastisch geholpen. We kunnen echter nog niet vertrekken. We wachten op een nieuwe lens voor onze camera en moeten daarom 4 extra dagen in Sibenik blijven.

Genoeg tijd om voor Linda nieuwe sandalen te kopen. In haar huidige Keen sandalen heeft ze last van natte voeten. Teva sandalen zijn misschien niet zo veilig door de open voorkant, maar ze drogen sneller.


We gebruiken de tijd ook om de route op Komoot te verfijnen en maken een tweetalig promofilmpje voor stichting XPLORid. De Nederlandse versie krijgt op geef.nl vóór en tijdens #givingtuesday op 1 december meer aandacht.


Linda heeft al een tijdje last van haar linker hand. Ze heeft een fietsershand. Ben stelt haar handvaten anders in en Linda doet haar nieuwe handschoenen met gelpadding aan. De gellaag is gelijmd. Deze laat al snel los door het vele schakelen. Iljadica-Rapo stuurt een beter paar (genaaid). Geweldig! Ook met de nieuwe handschoenen heeft Linda pijn aan haar hand. De Vakantiefietser biedt aan om een ander stuur te proberen. Hij stuurt een Ergotec stuur met een backsweep van 12 graden naar ons postadres in Griekenland. Hopelijk is dit de oplossing voor haar pijnlijke pink en ringvinger.

Blij dat we weer fietsen

We fietsen langs de zee over een mooi aangelegd pad bij Bilo (Primošten). De donkerblauwe zee aan de horizon en de turquoise kleur aan de kust zijn een lust voor het oog.


Water en rust

Voor elke 15 à 20 minuten fietsen zou je 150 tot 300 ml moeten drinken. Wij fietsen (zonder pauzes) 5 uur per dag dus dat is 4,5 liter water. We spreken af dat we vanaf nu 5 liter water per dag meenemen. We voeren ook een siësta in en ’s avonds bekijken we de route van de volgende dag om te beslissen waar we stoppen op basis van het aantal kilometers en hoogtemeters.

Lekrijden

Steeds als we een siësta houden, hebben we een platte band. Ben grapt dat hij vreest voor een causaal verband tussen siësta's en platte banden. 😉 Het kost veel moeite om de band van de carbon velg te halen. Ze zitten strakker dan bij de vorige velg. We overwegen andere banden om niet zo vaak lek te rijden. Idworx adviseert ons om tubeless te gaan rijden en stuurt ons een tubeless kit en de nieuwste versie van onze buitenband, de Schwalbe Almotion. Deze heeft meer profiel aan de zijkant. Fantastisch hoe Idworx ons tot nu toe helpt en bijdraagt aan onze reis.


We fietsen verder

Op onze route vóór Trstenik fietsen we door de wijngaarden. We hebben uitzicht op de Adriatische zee en er is amper verkeer. Dit is hoe we over onze wereldreis gedroomd hebben.


Na 30 km komen we in Dubrovnik aan. De oude stad is toeristisch en erg mooi, maar wij trekken met onze fietsen alle aandacht. 😉🤣 De weg gaat daarna door een verlaten gebied. Amper een huis en geen winkel te bekennen. Bij de grenscontrole van Montenegro is niemand te zien behalve 2 politiemannen.

Montenegro

In Montenegro beginnen we aan een hele lange klim. Het is doorbijten. Sommige stukken zijn heel erg stijl. We moeten beiden onze fiets duwen. Soms duwen we samen 1 fiets omhoog. Na 2 uur klimmen en duwen komen we op een pad uit dat alleen te voet begaanbaar is. Wat een teleurstelling. We moeten terug en de route herplannen.


Op een terras bekijken we de alternatieven. Er is helaas geen andere weg door het binnenland zonder gigantisch te moeten klimmen. We kiezen ervoor om langs de kust verder te rijden. Als we in Budva aankomen, zijn we verrast: het is een volledig ommuurd mooi oud vestigingsstadje.


De bergen in Montenegro zijn groter dan die in Kroatië. Ze zijn ook groener. Op de stranden zijn echter geen pijnbomen meer te zien.

Albanië

Na 2 dagen in Montenegro zijn we al in Albanië. De bergen zijn weg. Het is overal rustig en er is geen toerist te bekennen. We moeten twee dagen over de autoweg fietsen. Er is geen vluchtstrook: we fietsen op de rechter witte lijn. De weg is recht toe recht aan met druk verkeer. Dat is saai en erg opletten. Zeker als de auto's elkaar inhalen of als er een vrachtwagen voorbij komt.


Gelukkig maakt de bevolking alles goed. De mensen zijn heel open en gastvrij. De “Kanun” is een heel oud gebruik in de Albanese cultuur. Volgens dit gebruik is het huis van een Albanees van god en van de gast. Het is gebruikelijk dat je op elk moment jouw gast ontvangt met brood, zout en een open hart.


Gastvrijheid

Bij een barretje worden we door een vader en zijn 2 zonen spontaan uitgenodigd om wat te drinken. Bij een minimarkt leren we Olsy kennen. Bij het wegrijden, geeft Olsy ons nog een zak met druiven en peren. Als we op zoek zijn naar een hotel voor 2 nachten, komen we langs een terrasje in een buitenwijk van Durres. Daar nodigen Altie, Alex en Mario ons uit voor een biertje. We kunnen ook 2 nachten blijven in het huis van Altie, maar dit gebaar slaan we deze keer beleefd af.

Slalommen

Na de snelweg is er gelukkig veel minder verkeer maar het wegdek is bar en boos. We moeten om de gaten slalommen. In Vlore is het beter. Daar rijden we op een fietspad langs de kust. De stranden in Albanië zijn van zand. De rieten parasolletjes zijn het mooist.


Laatste kans

Zodra we Himarë uitfietsen, worden de baaitjes kleiner en ongerepter. Dit is de laatste kans om naar het strand te gaan voordat we het binnenland van Albanië intrekken. Het is tijd voor siësta en we hebben nog niet in Albanië gezwommen. We verlaten onze route en fietsen naar de baai. Daar is een klein beach resort met rieten parasolletjes. De zee heeft een hele mooie kleur blauw. In de middag genieten we van de zeewind en de hoge golven.

594 keer bekeken

©2019-2020 by XPLORid.today - Privacy Policy